ก่อนที่จะไปอ่านอยากบอกว่าเรื่องนี้แต่งเสร้จตั้งแต่ก่อนValentineอีก

แต่ไม่มีเวลามาลง

ถ้ายังไงก็อ่านแล้วเม้นด้วยล่ะกันน๊า

My Valentine

สามเสียงประสานกัน หลังจากประตูปิด

คยูฮยอนกลับมาแล้วเหรอ>______<

เหนื่อยไหมเป็นไงบ้าง^^"

ไม่หรอก^^"

แล้วผมล่ะแล้วผมล่ะ

ผมเดินเข้าบ้านมาอย่างเหงาหงอยพอควร แหมก็ตอนแรกก็นึกว่า

จะมีคนมรับที่หน้าบ้าน แล้วยิ่ง2คู่นั้นมาสวีทต่อหน้าผมอีก..โอ๊ย.ดงแฮไปอยู่ไหนน๊า

ผมคร่ำครวญอยู่ในใจ

หลังจากที่ผมเดินเข้าห้องนั่งเล่นก็เห็นคนตัวดีที่ตอนนี้กำลังนั่งคุยอยู่กับฮยอกแจอย่างออกรส

ผมพยายามเดินผ่านหน้า 2-3 ครั้ง

เผื่อเจ้าตัวเล็กจะหันมาสังเกตเห็นบ้าง แต่มันก็ล้มเหลว สุดท้ายผมก็เดินมาหยุดตรงหน้าโซฟาที่ 2 คนนั้นนั้งอยู่

ดงแฮ.ผมกลับมาแล้วน่ะ

ผมเริ่มพูด และหวังว่าเจ้าตัวเล็กจะมีคำแก้ตัวดีๆ ที่ไม่ได้ไปรับผมหน้าบ้าน

อืมกลับมาแล้วเหรอ^^

ร่างเล็กหันมาหามองหน้าผมครู่หนึ่งก่อนยิ้มส่งๆมาให้ผม

แล้วดึงเจ้าลิงอีกตัวเดินไปที่ห้องครัวเพื่อคุยกันต่อ มันจะมีเรื่องอะไรให้คุยกันนักหนา- -^แถมคุยไม่ให้ผมฟังอีกอ่ะ

ไอ่ไก่นี่ก็ไม่รู้จักเดินหนีบ้างเลย เค้าจะสวีทกันไม่รู้รึไง- -^

อ้าวคิบอม ทำไมทำหน้าเหมือนน้องหมากทิ้งอยางนั้นล่ะซองมินเดินมาถาม

ไอ่นี่มันจะห่วงหรือว่ามันจะหลอกด่า - -^

ผมใช้สายตาส่งไปที่ดงแฮที่ตอนนี้ยังคุยกับเจ้ไก่ไม่เสร็จ

อ๋อ อยากเข้าไปคุยด้วยเหรอ เดี๋ยวฉันบอกให้เอาป่ะ^^

ผมดึงแขนซองมินไว้

แล้วก็มานั่งหงอยอยู่คนเดียวคยูฮยอนที่เดินตามซองมินมานั่งลงบนโซฟาตัวที่ 2 คนนั้นเพิ่งนั่ง

นี่มันให้กำลังใจผม หรือสมน้ำหน้าเนี่ย..

ผมเดินหนีมาจากสองคนนั้น เปิดคอมเล่นดีก่า^^ อ่านฟิคเนอะ

ตอนนี้คู่ไหนดังอ่ะ.

อึนเฮ..อ๋อ อึนฮยอกกับดงแฮ

ห๊า อึนเฮเดี๋ยวนี้เค้าฮิตอึนเฮเหรอ

ไม่อ่านมันแล้ว.ปิดคอม! ผมปิดคอมแล้วเดินขึ้นห้อง อย่างอารมณ์ไม่ดีนัก

ครับๆ ครับ เย็นนี้ครับ

ผมเปิดประตูเข้าไปในห้องนอน

เห็นร่างบางนั่งคุยโทรศัพท์อยู่ปลายเตียง

ผมสีดำสนิทลงมาปรกหน้าเรียวสวย ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อ กำลังพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเห็นผม

ร่างบางรีบกดโทรศัพท์ทิ้ง

อ้าวคิบอมมมมม.

ร่างบางเดินเข้ามาเกาะแขนผมไว้แล้วเอาหัวมาซุกกับอกผม

ไม่ต้องเลย ผมกลับมาก็ไม่มาหาซักที

ผมเอาแก้มพองลมนิดๆ ก่อนที่จะสะบัดแขนร่างบางทิ้ง(เล่นตัวนิดๆ^^)

โอ๋ เดี๋ยวนี้งานมันเยอะ

ร่างบางเอื้อมมือมาโอบผมไว้ แล้วเงยหน้ามาจ้องตา ดวงตากลมใสที่มีประกายวิบวับ ที่มองผมอยู่ทำให้ใจผมเต้นง่ายๆ

รมฝีปากสีชมพู ค่อยๆเคลื่อนมาบรรจงจูบช้าๆ

กริ้ง กริ้ง(เสียงเรียกเข้าบรรพบุรุษโบราณเลย)

ครับอ๋อครับดงแฮเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่หัวเตียง

ปล่อยให้ผมยังเคลิบเคลิ้มกับรสหวานที่ติดอยู่ปลายลิ้น

หลังจากที่คุยกันเสร็จ ดงแฮหันมายิ้มกับผมแล้วหอมแก้มผมเบาๆ

ลุกหน่อยซิ เดี๋ยวผมออกไปข้างนอกแป๊ปนึงผมค่อยๆลุกขึ้นช้าๆปล่อยให้ดงแฮที่อยู่ด้านล่าง ลุกขึ้นมาจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย

ก่อนที่รีบเปิดประตูออกไป ค้างครับค้างครับ อีกแล้ว.เป็นครั้งที่เท่าไหร่ของวันนี้แล้วเนี่ย

.

.

ผมเอามือก่ายหน้าผากแล้วถอนใจ เดี๋ยวนี้รู้สึกว่าไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่เนอะ

.

.

ผมเดินลงมาจากห้องเห็นซองมินกำลังต้มฟักทองอยู่ที่ตอนนี้ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ซะจน ใบหน้ามีสีชมพูระเรื่อมีเหงื่อเกาะพรางไปหมด และมีมือของอีกคนนึงมาคอยซับเหงื่อให้กำลังใจใกล้ๆ มันทรมานโว้ย

เป็นอะไรไปคิบอม

ทึกกี้หม่าม้าของวงหันมาถามหลังจากที่ผมเดินไปนั่งข้างๆ แล้วเอามือประสานมือของผมไว้

เปล่าครับ

ผมถอนหายใจเบา(ทำไมต้องเบาๆ)

I love kibum

เสียงเรียกเข้าที่ผมตั้งไว้ให้คนคนเดียวดังขึ้น

ฮาโหล!คิบอมช่วยด้วย คิบอมเสียงร้อนรนจากปลายสายทำให้ผนเอะใจ

มีอะไรครับค่อยๆพูด ผมฟังอยู่ผมลุกขึ้นจากโซฟา มาตั้งใจฟังดีๆ

ฉันรถฉันถูกชนอยู่ตรงมุมถนน x

ผมรีบวิ่งไปหยิบเสื้อโค้ทสีขาว 2 ตัวที่แขวนคู้กันตรงหน้าประตูบ้าน

เฮ้ย คิบอมจะไปไหนเสียงพี่หมีของวงตะโกนตามหลังผม

ผมไม่ได้ตอบอะไรแต่รีบวิ่งไปที่มอเตอร์ไซค์

แล้วรีบไปทันที ไปชนกับใครเค้าเข้าอีกเนี่ย ชอบทำให้ผมเป็นห่วงอยู่เรื่อยเลย

ผมมาถึงหัวมุมถนนแล้ว แต่มันดูเงียบผิดปกติที่จะเกิดรถชนเมื่อกี้

นายอยู่ไหนอ่ะ ฉันมาถึงแล้วน่ะผมโทรไปหาดงแฮที่ตอนนี้ผมยังไม่เห็นวี่แวว

คิบอมเหรอ นี่ฮยอกแจน๊า ดงแฮตอนนี้รับสายไม่ได้ อยู่ร้านxxxน่ะ

ผมเดินไปที่ร้านเล็กๆใกล้นั้นก่อนที่จะผลักประตูเข้าไป

สวัสดีครับ กี่ที่ครับ เสียงบริกรในร้านดังขึ้น

ผมเงยหน้าไปมองที่ต้นเสียง ริมฝีปากอวบอิ่มกำลังกลั้นหัวเราะสุดชีวิต สายตาที่ตอนนี้กำลังก้มต่ำ ใบหน้าขาวเนียนที่กำลังเป็นสีชมพูระเรื่อ

ดงแฮผมตะโกนออกมา

Happy Valentine คิบอม ร่างบางโถมตัวเข้าใส่ผม

ใบหน้าที่เมื่อครู่กลั้นยิ้มกำลังซุกอยู่ที่หน้าอกผม

คนตัวยุ่งผมบ่นเบาๆ ก่อนที่จะประคองหน้าหวานขึ้นมาประทับริมฝีปากเบาๆ ก่อนที่จะแทรกลิ้นเข้าไปหาความหวานข้างในที่หวานยิ่งกว่า ก่อนที่จะหยุดเมื่อเห็นรางบางหอบน้อยๆ

พร้อมกับดึงมือของผม ไปที่กรอบรูปที่ผมกับดงแฮถ่ายด้วยกัน

Happy Valentine

ที่จริงไม่ต้องทำเพื่อผมขนาดนี้ก็ได้ แค่มีดงแฮอยู่กับผมก็พอ

ผมจูบที่หน้าผากเบาๆก่อนที่จะนั่งลงบนเก้าอี้ และดึงคนข้างหน้ามานั่งตักผม

ก็

ผมประทับริมฝีปากอีกครั้งก่อนค่อยๆเลื่อนลงมาที่ซอกคอ ร่างบางตรงหน้าเบือนหน้าหนีเล็กน้อย

ผมรักดงแฮน่ะ

อืมผมก็รักคิบอมร่างบางพูดเสียงแหบพร่าที่กำลังมีอารมณ์เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ส่วนต่อจากนี้มีแค่ผมกบดงแฮเท่านั้นที่รู้ Happy Valentine ครับ

เอ่อ...แล้ว...ฮยอกแจล่ะ- -^